Πολλοί μαθητές και μαθήτριες αντιμετωπίζουν προβλήματα συγκέντρωσης της προσοχής.

Οι νέες τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν.

  • H παρέμβαση γίνεται εξατομικευμένα. Aπευθύνεται σε μαθητές/μαθήτριες με:Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ)
  • Δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής

H παρέμβαση γίνεται είτε δια ζώσης είτε απομακρυσμένα (εξ αποστάσεως) και εξατομικεύεται ανάλογα με τον μαθητή/ μαθήτρια. Στη συνέχεια, προτείναται γνωστικό ηλεκτρονικό παιχνίδι (video game) το οποίο ο/η μαθητής/μαθήτρια «παίζει» απομακρυσμένα, δηλαδή στο σπίτι του, με εξ αποστάσεως on line, επίβλεψή μας. Ο Αμερικάνικος Οργανισμός Φαρμάκων (FDA) έχει πρόσφατα εγκρίνει την συνταγογράφηση video game για την αντιμετώπιση της διάσπασης προσοχής.

Για πληροφορίες και κλείσιμο ραντεβού επικοινωνήστε μαζί μας

  • τηλεφωνικά στο 2310221378 πρωινές ώρες (9.00 – 14.00)
  • με email στο info@i-nous.org
    Υπεύθυνη προγράμματος: Κωνσταντίνα Χατζάρα (Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, τμήμα Ειδικής Αγωγής).
    Το πρόγραμμα επιβλέπει η καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Σουζάνα Παντελιάδου.
    ——————————–

To γνωστικό ηλεκτρονικό παιχνίδι σε συνδυασμό με απλές σωματικές ασκήσεις   μπορεί να βελτιώσει τις γνωστικές λειτουργίες της μαθήτριας/μαθητή. Το παιδί καθοδηγείται από εμάς στην χρήση του λογισμικού σε όλη την διάρκεια χρήσης, εξ αποστάσεως. Το παιδί χρειάζεται απλώς να έχει πρόσβαση σε σταθερό υπολογιστή, laptop ή tablet.

Κάθε φορά που συνδέεται το παιδί, θα του ζητείται να παίξει τέσσερις ενότητες (παιχνίδια), καθεμία για 5 λεπτά ή 20 λεπτά συνολικά ανά συνεδρία. Συνιστούμε να χρησιμοποιούν το σύστημα 3 έως 4 φορές την εβδομάδα.  Τα παιδιά παίζουν το παιχνίδι για  800 συνολικά λεπτά. Έτσι αν παίζουν 60 λεπτά την εβδομάδα, η συνολική διάρκεια είναι περίπου 14 εβδομάδες.

Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε από κορυφαίους νευροεπιστήμονες και η αποτελεσματικότητα του υποστηρίζεται από  πολλές δημοσιεύσεις σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά.

To γνωστικό ηλεκτρονικό παιχνίδι σε συνδυασμό με φυσική άσκηση αυξάνει τις γνωστικές δεξιότητες και φαίνεται να βελτιώνει επίσης την επίδοση των μαθητών στα μαθηματικά και στην ανάγνωση.

  • Έως 6 φορές βελτίωση στα μαθηματικά
  • Έως και 4 φορές βελτίωση στην ανάγνωση

Το πρόγραμμα είναι ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης του εγκεφάλου που βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία μέσω της συνδυασμένης χρήσης ειδικών παιχνιδιών υπολογιστών) και σωματικής άσκησης.

Πώς λειτουργεί;

Περιλαμβάνει έξι παιχνίδια στον υπολογιστή, μερικά με περισσότερα από εκατό επίπεδα δυσκολίας. To καθένα στοχεύει σε ένα συγκεκριμένο σύνολο δεξιοτήτων με διαδραστικές εργασίες, όπως για παράδειγμα, να βοηθήσετε τον πειρατή Pete να ετοιμαστεί για ένα ταξίδι.

Το πρόγραμμα αξιολογεί τις δυνατότητες κάθε παιδιού και προσαρμόζει το χρόνο που αφιερώνεται σε κάθε άσκηση στον υπολογιστή, ώστε να αφιερώνεται περισσότερος χρόνος στη βελτίωση των περιοχών που εμφανίζει αδυναμίες. Το πρόγραμμα  ενημερώνει δυναμικά τη δυσκολία των παιχνιδιών κάθε παίκτη καθώς αυτός πετυχαίνει ή αποτυγχάνει σε συγκεκριμένες εργασίες, έτσι ώστε να έχει πάντα ενδιαφέρον για να παίξει, αλλά να μην απογοητεύεται.

Ο μαθητής/μαθήτρια παίζει ένα παιχνίδι κάθε φορά για 5 λεπτά το καθένα, 20 λεπτά την ημέρα, 3 ημέρες την εβδομάδα. Τα 60 λεπτά την εβδομάδα οδηγούν σε νευροπλαστικές αλλαγές στον εγκέφαλο, όπως αναφέρεται από τους δημιουργούς του, βελτιώνοντας την ικανότητα συγκέντρωσης, την μνήμη και τον αυτοέλεγχο.

Το πρόγραμμα προτείνει σωματικές ασκήσεις 20 έως 30 λεπτών που διεγείρουν τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου με εκείνες των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, όταν τα παιδιά ασκούνται τρεις έως πέντε φορές την εβδομάδα. Ένα λεπτομερές εγχειρίδιο εξηγεί πώς να εφαρμόσετε το πρόγραμμα.

O δημιουργός της παρέμβασης που χρησιμοποιούμε είναι καθηγητής στο Yale School of Medicine και η ομάδα του έχει πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων αναφορικά με την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Η τελευταία σχετική δημοσίευση είναι το 2020 καθώς η χρήση των videogames στην αντιμετώπιση των διαταραχών προσοχής είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα επιστημονικά πεδία, σε μια προσπάθεια αντικατάστασης μέρους της φαρμακευτικής αγωγής που δίνεται  με ειδικά ηλεκτρονικά παιχνίδια.

 

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα και Δυσκολίες Συγκέντρωσης και Προσοχής.

Συχνά η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα συγχέεται με τις Δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής ενώ πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες δυσκολιών και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση.

Η εκπαιδευτική τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει  με τη χρήση των κατάλληλων λογισμικών. Ο ΝΟUS επιλέγει τα κατάλληλα λογισμικά ανάλογα με το μαθησιακό προφίλ του κάθε μαθητή και εκπαιδεύει μαθητές ή σχολεία στην χρήση τους. Ο μαθητής/μαθήτρια μαθαίνει:

  • να οργανώνει τον χρόνο του
  • να οργανώνει το χώρο του
  • να εστιάζει και να διατηρεί την προσοχή του, για περισσότερο χρόνο, σε εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Πολλοί μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες(ΜΔ) χαρακτηρίζονται από σοβαρά προβλήματα διατήρησης της προσοχής στη μάθηση. Αυτό συχνά οφείλεται στην ανεπιτυχή διδασκαλία τους (Palincsar et al., 2001) και δεν αποτελεί διαταραχή. Για να οριστεί ως διαταραχή, η Διάσπαση Προσοχής ή/και υπερκινητικότητα πρέπει να είναι συχνή και σοβαρή, να συναντάται σε τουλάχιστον δύο διαφορετικά περιβάλλοντα (π.χ. σχολείο και σπίτι) και να εμφανίζεται πριν από την ηλικία των επτά ετών. Σε αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ). Οι μαθητές που μπορεί να εμφανίσουν μόνο μια συμπεριφορά (έλλειψη προσοχής ή υπερκινητικότητα) εξακολουθούν να έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠ-Υ (ADHD), με κάθε συμπεριφορά να εκδηλώνεται μόνη της. Συχνά οι Δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής  λόγω ύπαρξης ΜΔ μπερδεύονται με τη ΔΕΠΥ αν και πρόκειται για διαφορετικές συνθήκες.

Οι Δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής σε συνδυασμό με τις Μαθησιακές Δυσκολίες  μπορούν να οδηγήσουν σε χαμηλή σχολική επίδοση, σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και σε μείωση της εμπιστοσύνης των μαθητών στην ικανότητές τους. Πολύ συχνά, μαθητές που αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες (Klassen & Lynch, 2007) δημιουργούν ένα διαφορετικό προφίλ από το προφίλ των συνομηλίκων τους. Αυτό το προφίλ οικοδομείται από συγκεκριμένους περιορισμούς  ανάλογα με το είδος της μαθησιακής δυσκολίας, αλλά επηρεάζεται από κοινωνικούς παράγοντες και οδηγεί σε (McGillivray & Baker, 2009. Katz et al., 2011):

  • χαμηλή αυτoεκτίμηση,
  • χαμηλή αυτοπεποίθηση,
  • περιορισμένη αυτορύθμιση .

Οι μαθητές, πιθανό, να έχουν προβλήματα στους παρακάτω τομείς: οργάνωση χρόνου, οργάνωση χώρου, δυσκολία εστίασης και διατήρησης της προσοχής σε εκπαιδευτικές διαδικασίες, χαρακτηριστικά απαραίτητα ώστε ο μαθητής να ρυθμίσει τη μάθηση μόνος του, χωρίς τη παρουσία του εκπαιδευτικού. Η χρήση ειδικών λογισμικών μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά με διαταραχές προσοχής ώστε να ενισχυθούν στην διαχείριση του χρόνου τους, του χώρου τους και να βελτιώσουν την συγκέντρωση τους στις εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Βιβλιογραφία

  1. Imal AE, O’Leary S, Wexler BE. (2020 (in press)): Identification of maladaptive risk-taking patterns and associated cognitive weaknesses in children: An opportunity for primary-prevention of negative health outcomes from high-risk behaviors in adolescence? Psychiatric Research and Clinical Practice .
  2. Katz L., Brown F., Roth R., Beers S., Processing Speed and Working Memory Performance in Those with Both ADHD and a Reading Disorder Compared with Those with ADHD Alone, Arch Clin Neuropsychol (2011) 26 (5): 425-433.Oxford University Press.
  3. Klassen, R. M., & Lynch, S. L. (2007). Self-efficacy from the perspective of adolescents with LD and their specialist teachers. Journal of learning disabilities, 40(6), 494-507.
  4. Maldonado, H.; Lee, J.R.; Brave, S.; Nass, C.;Nakajima, H.; Yamada, R.; Iwamura, K.; Y.Morishima, 2005, “We Learn Better Together: Enhancing e-Learning with Emotional Characters”, In Proceedings, Computer Supported Collaborative Learning, Taipei, Taiwan.
  5. McGillivray, J. A., & Baker, K. L. (2009). Effects of comorbid ADHD with learning disabilities on anxiety, depression, and aggression in adults. Journal of attention disorders, 12(6), 525-531.
  6. Palincsar, A., Magnussen, S. J., Marano, N., Ford, D. & Brown, N. (2001). Designing a community of practice: Principles and practices of the GIsML community. Teaching and Teacher Education, 14(1), 5-19.
  7. Pourtois, G., & Vuilleumier, P. (2006). Dynamics of emotional effects on spatial attention in the human visual cortex. Prog Brain Res, 156, 67-91.
  8. Roe, D. (1998). Young children with attention difficulties: How can we help? AECA AECA Research in Practice Series, 5 (1), 1-23.
  9. Wexler BE, Vitulano LA, Moore C, Katsovich L, Smith SD, Rush C, Grantz, H, Dong J, Leckman JF. (2020: 1-12): An integrated program of computer-presented and physical cognitive training exercises for children with attention-deficit/hyperactivity disorder. Psychological Medicine
  10. Wexler BE, Imal AE, Pittman B, Bell MB. (2020 11: 1-14): Executive function deficits mediate poverty’s effects on academic achievement: Target for intervention in at-risk children. Creative Education